Od 1 maja 2016r. dalsze ograniczenia w obrocie nieruchomościami rolnymi.

 

W Sejmie trwają prace nad rządowym projektem Ustawy o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw( druk 293 ).

O wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa  jest mowa w artykułach  1 i 2  projektowanej ustawy. Pozostałe przepisy dotyczącą zmian w obowiązujących ustawach ; szczególnie istotne są proponowane zmiany  przepisów  kodeksu cywilnego oraz   ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 1014, z późn. zm. ) i ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego (Dz. U. z 2012 r. poz. 803).

Podstawowym założeniem  projektowanej ustawy jest objęcie szczególną ochroną wszystkich nieruchomości rolnych, nie tylko będących własnością Skarbu Państwa ( tych w ogóle nie będzie można sprzedawać w ciągu najbliższych 5 lat) ale też będących własnością pozostałych podmiotów (osób fizycznych i prawnych).

                Nabywcą nieruchomości rolnej będzie mógł być wyłącznie rolnik indywidualny, pod warunkiem, że  powierzchnia nabywanej nieruchomości rolnej wraz z powierzchnią nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rodzinnego nabywcy nie przekroczy powierzchni 300 ha użytków rolnych.

Inne osoby , spoza kręgu rolników indywidualnych, osób im bliskich, Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego, które chciałby nabyć nieruchomości rolne i prowadzić gospodarstwo rolne, będą musiały uzyskać zgodę    Prezesa Agencji,  po spełnieniu warunków dotyczących zbywcy ( m.inn. wykazaniu tego, że nie było możliwości nabycia nieruchomości rolnej przez rolników indywidualnych ) i nabywcy  (wykazaniu tego, że posiada kwalifikacje rolnicze, daje rękojmię należytego prowadzenia działalności rolniczej i zobowiąże się do zamieszkiwania w okresie 5 lat od dnia nabycia nieruchomości na terenie gminy, na obszarze której położona jest jedna z nieruchomości rolnych, która wejdzie w skład tworzonego gospodarstwa rodzinnego).

           Nabywca nieruchomości rolnej będzie  zobowiązany prowadzić gospodarstwo rolne, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 10 lat od dnia nabycia przez niego tej nieruchomości, a w przypadku osoby fizycznej prowadzić to gospodarstwo osobiście i nie będzie mógł bez zgody sądu zbyć nabytej nieruchomości, ani oddać w posiadanie innym podmiotom ( np. wydzierżawić).  Z kolei sąd będzie mógł wyrazić zgodę na zbycie jedynie wtedy, jeżeli konieczność jej dokonania wynika z przyczyn losowych, niezależnych od właściciela nieruchomości.

Wtedy, gdy nieruchomość  rolna o pow. powyżej 1ha będzie zbywana  inną umową niż umowa sprzedaży lub w drodze  jednostronnej czynności prawnej, lub orzeczenia sądu, organu administracji publicznej albo orzeczenia sądu lub organu egzekucyjnego wydanego na podstawie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym, lub innej czynności prawnej lub innego zdarzenia prawnego, w szczególności:   zasiedzenia nieruchomości rolnej, dziedziczenia oraz zapisu windykacyjnego, którego przedmiotem jest nieruchomość rolna lub gospodarstwo rolne, podziału, przekształcenia bądź łączenia spółek handlowych, Agencja Nieruchomości Rolnych Skarbu Państwa będzie mogła złożyć oświadczenie o nabyciu tej  nieruchomości za zapłatą równowartości pieniężnej odpowiadającej jej wartości rynkowej.

Obecnie Agencja ma uprawnienie do nabycia wyłącznie w przypadku przeniesienie własności nieruchomości rolnej o powierzchni nie mniejszej niż 5 ha w wyniku zawarcia umowy innej niż umowa sprzedaży.  Nowa ustawa w sposób znaczący rozszerza możliwości nabywania nieruchomości przez Agencję.

 

Zwrot kosztów obrony w przypadku uniewinnienia oskarżonego od części zarzutów

Zgodnie z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia  28 stycznia 2016 r., sygn.. akt IKZP 16/15: „Wydatki związane z oskarżeniem, o których mowa w art. 630 k.p.k. to także wydatki poniesione przez oskarżonego w związku z ustanowieniem w sprawie jednego obrońcy z wyboru. W wypadku częściowego uniewinnienia oskarżonego lub częściowego umorzenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania może on zatem domagać się od Skarbu Państwa w tej części zwrotu tych kosztów”.

  Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy „Zasada odpowiedzialności za wynik procesu wskazuje jednoznacznie, że określenie „uniewinnienie oskarżonego lub umorzenie postępowania” nie może być rozumiane inaczej, niż określono to w art. 630 k.p.k., a więc także w odniesieniu do uniewinnienia lub umorzenia postępowania w części. Zatem pojęcie „wydatki związane z oskarżeniem” obejmuje poniesione przez oskarżonego koszty obrony dotyczące zarzutów, co do których umorzono postępowanie, bądź co do których oskarżony został uniewinniony. Trafnie prokurator wskazuje, że wykładnia celowościowa prowadzi do przyjęcia, iż w takim wypadku uzasadniony jest zwrot poniesionych przez oskarżonego kosztów ustanowienia w sprawie jednego obrońcy tylko w takim zakresie, w jakim doszło do uniewinnienia oskarżonego lub umorzenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania.” ( http://www.sn.pl/orzecznictwo/SitePages/Najnowsze_orzeczenia.aspx?Izba=Karna, dostęp: 1.02.2015, godz. 20.00)

Prawo właściwe w sprawach spadkowych w Unii Europejskiej po 17 sierpnia 2015r.

W dniu 17 sierpnia wchodzi w życie ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 650/201 z dnia 4 lipca 2012r. w sprawie jurysdykcji, prawa właściwego, uznawania i wykonywania orzeczeń, przyjmowania i wykonywania dokumentów urzędowych dotyczących dziedziczenia oraz w sprawie ustanowienia europejskiego poświadczenia spadkowego (za wyjątkiem art. 79, 80 i 81, które obowiązują od 16.01.2014r.).

GRUNTY WARSZAWSKIE – ważna uchwała Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w składzie 7 sędziów rozstrzygając  zagadnienie prawne: "Czy wydana z naruszeniem prawa decyzja zezwalająca na sprzedaż lokali w budynku u położonym w nieruchomości, której dotyczyła niezgodna z prawem decyzja administracyjna odmawiająca przyznania byłemu właścicielowi nieruchomości prawa własności czasowej, wydana na podstawie art. 7 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz. U. Nr 50, poz. 279 ze zm.), może być także źródłem jego szkody?”  w dniu 3 września 2015 r. w sprawie IICZP 22/15  podjął następującą uchwałę:

„Jeżeli stwierdzono wydanie z naruszeniem prawa decyzji odmawiającej byłemu właścicielowi przyznania prawa do gruntu na podstawie art. 7 ust. 1 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy (Dz.U. Nr 50, poz. 279 ze zm.), źródłem poniesionej przez niego (jego następców prawnych) szkody nie jest decyzja zezwalająca na sprzedaż lokalu w budynku położonym na nieruchomości, także w razie stwierdzenia jej wydania z naruszeniem”.

(http://sn.pl/orzecznictwo/SitePages/Najnowsze_orzeczenia.aspx?ItemID=808&ListName=Zagadnienia_prawneprawa.)